5 نفر از مذاکره کنندگان طالبان از زندانیان گوانتاماهو هستند
هنگامی که آمریکا در سال 2001 به افغانستان حمله و خاک این کشور را مورد تجاوز قرار داد، دولت طالبان را سرنگون و کسانی که تسلیم شده بودند را اسیر نمود.
تاریخ انتشار : 1398/2/12
منبع : اختصاصی دبیرخانه کنگره ,

آمریکاییها با این افراد مانند تروریست برخورد نموده و سر و صورتشان را پوشاندند و به دستهایشان دست بند زدند و به کمپ بازداشتی گوانتانامو در کوبا فرستادند. در حالیکه اکنون پس از حضور طولانی مدت نیروهای آمریکایی در افغانستان 5 تن از مردانی که در سمت دیگر میز مذاکره نشسته اند همان اعضای طالبان هستند که در کمال تعجب با اصطلاحات آمریکایی و درباره نیروهای نظامی آمریکا صحبت می کنند.

یک از این افراد ملا خیرالله است. وی می گوید : زمانی که به گوانتانامو آورده شدیم  حس ما در زندان این بود که به صورت کاملا ظالمانه زندانی شده ایم و  باید به زودی آزاد شویم ولی هیچگاه به ذهنمان نمی رسید که روزی بر سر میز مذاکره بیاییم و ما در یک سمت و آمریکایی ها در سمت دیگر میز قرار داشته باشند.

این پنج مذاکره کننده طالبان 13 سال از عمر خود را در گوانتانامو سپری نمودند. تا اینکه در سال 2014 با زندانی آمریکایی (bowe bergdahl)معاوضه شدند.

طی ماههای اخیر ارتش آمریکا مذاکرات نفس گیری برای پایان آشوب در افغانستان داشته است. رهبر طالبان همواره در این مذاکرات به این 5 مذاکره کننده و این که آنها رودرروی دیپلمات ها و ژنرال های آمریکایی نشسته و مشغول مذاکره اند اشاره می نمود.

مذاکرات به صورت کند و در اواخر به صورت خسته کننده و البته ناامید کننده ای پیش می رفت. نمایندگان طالبان اکثر اوقات حساسیت بیشتری نشان می دادند و سخنرانی های مهیجی در زمینه لزوم خروج نیروهای آمریکایی در کمتر از 6 ماه از افغانستان داشتند.

خبرگزاری های رسمی حاضر در مذاکرات خبر داده اند: پاسخ های آمریکایی ها غالبا توسط envoy khalidzad مذاکره کننده ارشد آمریکا داده می شد. زیرا باید پاسخ های دقیق و توضیحات کاملا تکنیکی درباره زمان دار بودن خروج گروهی از افغانستان داده می شد و چه بسا این خروج سالها به طول بینجامد.

ولی به نظر می رسد ملا خیر هیچ تمایلی به ادامه صحبت ندارد.

هنگامی که نمایندگان طالبان به صورت گروهی به عنوان مخاطب طرف صحبت آمریکایی ها قرار می گرفتند به نظر می رسد آرامتر می شدند و دیگر از صداهای گوش خراششان خبری نبود.

ممکن این سکوت به دلیل مدت طولانی زندان و سختی های آن باشد زیرا ممکن برای بار دیگر آزادیشان سلب گردد. از این رو کمی آرام تر صحبت می نمودند. این افراد در سالهای اخیر در دوحه زندگی می کنند و توانسته اند با خانواده خود ملاقات هایی داشته باشند اما تمامی تحرکاتشان تحت نظر مسئولین و نیروهای قطر می باشد. روشن است که آمریکا از قطر خواسته است آنها را زیر نظر داشته باشد.

مذاکره کنندگان فعلی و زندانیان سابق گوانتامو در حال حاضر نقش های مختلفی در طالبان دارند. ملا خیرخواه به عنوان وزیرکشور، عبدالحق وثیق به عنوان وزیر فرهنگ و علوم و ناشناخته ترین شخص «ملا فاضل مظلوم» است که فرمانده خط مقدم و یکی از سردمداران ارتش طالبان می باشد.

آنچه خالی از ابهام نیست این است که با وجود مدارک و شواهد بسیار مبنی بر دست داشتن ملامظلوم در کشتار دسته جمعی و سوزاندن های وحشیانه، چرا اقدامی‌علیه او صورت نمی پذیرد.

نیویورک تایمز نوشته ای در زمینه حرکت های ملامظلوم به چاپ رسانده است.ملا مظلوم می گوید: یک جنگ 25 ساله میان روستایی و شهری و میان قبایل مختلف در گرفته است. بنابراین اگر گمان می کنید این جرم است باید همه مردم افغانستان را دستگیر و روانه زندان نمود.

ملا مظلوم هرگونه حرکت علیه آمریکا و همچنین دولت افغانستان را رد می نماید: من هیچگاه علیه دولت نجنگیده ام. من هیچگاه علیه آمریکا حرکتی نکرده ام.

در حین مذاکرات مذاکره کنندگان افغانی که سابقه حضور در زندان گوانتانامو را داشتند از این مسئله به عنوان مهمترین بخش هویتشان یاد می نمایند.

ملا مظلوم می گوید: در مواقع مهم و حساس مشکلات شخصی به چشم من نمی آید و به این فکر نمی کنم که چه کسانی آن طرف میز نشسته اند و با من چه کرده اند.

مظلوم می افزاید:آنچه مهم است موضوعی است که پیرامون آن گفتگو می شود و منافعی که برای اهداف و کشور ما دارد.

گفته شده ملامظلوم در زندان غذا نمی خورد و استحمام نمی کرد اما ملا خیرخواه این مسائل را تکذیب نمود. وی دلیل غذا نخوردن ملا مظلوم را نبود قاشق دانست. وی افزود: مسئول زندان می گفته است میخواستم خودم را بکشم و دیگران را نیز به خودکشی ترغیب می نمودم.

این بازداشت باعث شد تا ملاخیر خواه با حامد کرزای رئیس جمهور سابق افغانستان رابطه نزدیک و خوبی داشته باشد.

براساس مدارک موجود در گوانتانامو ملاخیرخواه متهم به همکاری با اسامه بن لادن سرکرده القاعده و قاچاق مواد مخدر می باشد. وی این اتهامات را رد نموده است.

زمانی که عبدالحق وثیق‍از مسئولان بلند پایه وزارت فرهنگ و علوم طالبان به ملاقاتcia  آمد تا با سران آمریکا و افغانستان دیدار رسمی داشته باشد، عده ای از بستگان خود را در حالیکه با دستان بسته بودند و یکی از آن ها در فرشی لول شده بود مشاهده نمود.

ملامظلوم توسط عبدالرشید یکی از نیروهای ازبک درشمال افغانستان دستگیر وبه آمریکا تحویل داده شد.هنگام دستگیری مظلوم طالبان همچنان رژیمی ستمگر بود که به حقوق اولیه مردم نیز اهمیت نمی داد و به بانوان اجازه تحصیل و خروج از منزل را نمی داد.

چندی پیش جان استین فرمانده نیروهایی که ملا مظلوم را دستگیر کرده بودند در حمله نیروهای طالبان در قندهار به صورت معجزه آسایی گریخت و جان سالم به در برد.

با توجه به برگزاری جلسات رسمی و بررسی جزئیات ژنرال میلر به طالبان گفته است که به عنوان سرباز و جنگجو به آنها احترام می گذارد اما باید این جنگ پایان یابد. وی افزود: البته جنگ با تروریسم در مناطق اسلامی ضروری است. ما می توانیم با هم بجنگیم و همدیگر را بکشیم یا با هم متحد شویم و داعش را نابود کنیم. به گفته ملاخیر الله هرچند هیچ یک از طرفین به توافق خاصی نرسیدند اما هر دو طرف یک هدف دارند و در پایان دادن جنگ اتفاق نظر وجود دارد.

موارد مرتبط
درعا؛ اولین سنگر فتنه در سوریه / با نگاهی به کتاب «جنگ کثیف» - 3
چرا رسیدن به توافق صلح میان آمریکا و طالبان دور از انتظار است؟
مشکل طالبان با حکومت؛ آیا توافق امریکا، صلح افغانستان خواهد بود؟!
ارسال نظر