چین و طالبان؛ منافع مشترک و راه های مختلف
«عبدالحی مطمئن» سخنگوی سابق جنبش طالبان، از سفر نمايندگان این جنبش به چین خبر داد و گفت: قرار است این هیئت با مقامات دولتی در پکن دیدار داشته باشند. این سفر ساعاتی پیش از هفتمین دور مذاکرات صلح میان این جنبش و ایالات متحده آمریکا صورت گرفت. قرار بود این مذاکرات طی هفته جاری در دفتر این جنبش در قطر انجام گيرد.
تاریخ انتشار : 1398/4/31
منبع : ترجمه اختصاصی دبیرخانه کنگره ,

«مطمئن» یادآور شد که «عبدالغنی بارادار» مسئول جناح سیاسی طالبان در پکن حضور دارد و ریاست هیئتی متشکل از «امیرخان متقی»، «عبداللطیف منصور» و دیگر اعضای جماعت را عهده دار است. وی به اهمیت این دیدار با افرادی که آنان را «افرادی با منافع مشترک» می خواند، اشاره کرد تا پيش از مذاکرات آینده با ایالات متحده، در مورد برخی از بندهای اصلی به توافق برسند؛ یعنی وی معتقد است که دور هفتم رایزنی ها برای تمام طرف ها در اولویت نخست قرار دارد و ممکن است پیشرفت چشم‌گيری را تجربه کند. حال آن‌که «ذبیح‌‌الله مجاهد» سخنگوی رسمی طالبان می گوید: این جنبش اکنون در مرحله جمع آوری اطلاعات لازم است تا بتواند گام های لازم در مرحله آینده را بردارد.

دیدارهای سابق

چین مدت هاست می کوشد تا ساختار مناسبی برای حل بحران های پیچیده در قلمرو جغرافیایی خود بیابد؛ به‌‌ویژه از یک سو بحران طالبان با دولت افغانستان و از سوی دیگر بحران با ایالات متحده آمریکا در رابطه با خارج کردن نیروهای نظامی خود و اعلام آتش بس.

در همین راستا پکن میزبان بسیاری از دیدارهای علنی و غیرعلنی سرکردگان این جنبش بوده است. روزنامه «اکسپرس تریبیون» در مارس 2017 به نقل از منابع ویژه خود در داخل طالبان نوشت که هیئتی از این جنبش شامل «شهاب‌‌الدین دیلوار»، «یان محمد مدنی»، «سلام حنفی» و برخی دیگر از عناصر آن، برای انجام مذاکراتی با مقامات دولتی چین وارد این کشور شدند.

خبرگزاری «رویترز» در ژوئیه 2016 تأکید کرد که اعضای این جنبش، هیئتی برای سفر به چین تشکیل داده اند تا تفاهم های ویژه میان دو طرف را به بحث و بررسی بگذارند.

نگرانی ها و جاه طلبی ها؛ بررسی سیاسی

طبیعی است که برخی از کشورها برای حل بحران های جهانی مداخله کنند؛ ولی انگیزه هایی که چین را به همکاری با طالبان وامی دارد، چیست؟ به‌‌ویژه این‌که در ژانویه 2019، طالبان را به عنوان قدرتی سیاسی در افغانستان به رسمیت شناخت.

بررسی های مؤسسه مطالعات خارجی اروپا در مورد این انگیزه ها نشان می‌دهد که سیاست های چین نسبت به منطقه همسایه، به‌‌ویژه افغانستان از سال 2017، رویکردی شفاف به سمت همکاری و تأثیرگذاری داشته است. این مقاله پژوهشی تأکید می‌کند که  انجام عملیات های مرزی توسط نیروهای چینی برای مبارزه مشترک دو طرف علیه گروه های تروریستی صورت گرفته است.

درگیری های خونین و مشکلات فساد در داخل چین بحران های بزرگی در مرزهای چین ایجاد کرده است. با افزایش نقش داعش در منطقه، وضعیت امنیتی به اولویت نخست راهبردی دولت چین در داخل افغانستان تبدیل شده است. این مقاله نشان می دهد که امنیت، بر ثبات مرزهای چین تأثیرگذار است. علاوه بر این، منافع اقتصادی آن به‌‌ویژه در پروژه جاده کمربندی را تأمین می کند.

 این مقاله به نقش مسلمانان «اُیغور» (در استان سين‌کيانگ در غرب چين) در همکاری چین و طالبان نیز اشاره می کند؛ زیرا مقامات چینی بیم آن دارند که این جنبش، پناهگاه هایی امن برای عناصر اُیغور ایجاد کند؛ با آنان متحد شوند یا جبهه ای مخالف تشکیل دهند که ثبات کشور را به خطر می افکند.

طالبان و درگیری های آمریکا و چین

با توجه به سیاست  خارجی چین در مقابله با ایالات متحده آمریکا به عنوان طرف دوم در مذاکرات جاری، به‌‌ویژه در مورد کشمکش های اقتصادی اخیر میان دو کشور به نظر می رسد که چین قصد دارد تا در این مسئله نقشی محوری ایفا کند که در اصل، در خدمت منافع این کشور است و امکان همکاری را برای آن فراهم می سازد تا پس از توافق برای عقب نشینی نیروهای آمریکایی، نقش این کشور را تا سطح رهبری اعتلا می بخشد.

در سال های اخیر، ایالات متحده بارها هیئتی متشکل از مقامات بلندپایه و در رأس آنان «زلمای خلیل‌زاد» را به دفتر این جنبش در قطر فرستاده است تا پیرامون مذاکرات صلح میان دو طرف با سرکردگان طالبان گفت‌وگو کند. محورهای این مذاکرات عبارتند از: توافق بر سر عقب نشینی نیروهای نظامی آمریکا پس از جنگی 17 ساله از افغانستان؛ آتش بس در منطقه؛ جلوگیری از تبدیل شدن افغانستان به پايگاهی برای حمله به منافع آمریکا؛ بند جنجالی مربوط به شرکت دولت افغانستان در مذاکرات. «طالبان که دولت این کشور را غیرقانونی می داند، با این بند مخالف است. انتظار می رود در صورت که این توافق نامه پیچیده و چندساله امضا شود، در مذاکرات آینده، جدول زمانی عقب نشینی نیروهای آمریکایی ترسیم شود.

منبع: المرجع

انتشار این مطلب به معنی تأیید محتوای آن توسط دبیرخانه کنگره نیست.

 

موارد مرتبط
بن بست در قطر، خلیلزاد در پاکستان
۲ تریلیون دلار هزینه آمریکا در افغانستان برای هیچ!
آیا مجری عربستانی عملیات پایگاه آمریکایی به القاعدة انتساب داشته است؟
ارسال نظر