بررسی شرایط فعلی منطقه ساحل در مصاحبه با ژنرال محمد زنگی سید احمد الی؛مدیر دپارتمان دفاع و امنیت گروه جی 5 ساحل
نشریه لو پوئن در حاشیه کنفرانس گفتگوهای آتلانتیک در مصاحبه ای با ژنرال محمد زنگی سید احمد الی به بررسی شرایط فعلی منطقه ساحل پرداخته است، شرایطی که نتیجه 6 سال عملیات نظامی فرانسه و مداخلات آمریکا, عربستان سعودی و ترکیه به منظور بازگرداندن امنیت به این منطقه است. لوپوئن عنوان « بدون فرانسه شرایط بسیار بدتر بود» را برای این مصاحبه انتخاب کرده است تا شاید در توجیه, ابهامی که مخاطب پس از مطالعه این مصاحبه نسبت به بی تاثیر بودن مداخلات خارجی در مبارزه با تروریسم با آن مواجه می شود پیش دستی کرده و مخاطب را برای مواجهه با تصویری پر التهاب از منطقه ساحل صحرا پس از سالها دخالت های بیگانه آماده کرده باشد.گرچه این ژنرال عالی رتبه گروه جی 5 ساحل از جایگاه یک مقام حاکمیتی و با ادبیاتی دیپلماتیک از کمک های کشورهای نامبرده در مقابله با تروریسم تقدیر می کند لکن خود معترف است که نتیجه این کمک ها بدان جا منجر شده که « تهدیدات روز به روز در حال افزایش است» و «همیشه و همه جا باید منتظر حمله تروریست ها بود». مخاطب خود را با این تناقض بزرگ مواجه می بیند که مصاحبه شونده در حالی از حمایت های چندین کشور قدرتمند و ثروتمند دنیا تقدیر می کند که در دیگر سخنانش پرده از واقعیت برداشته و از کمبود عجیب مقدماتی ترین امکانات و تجهیزات سخن می گوید .واکنش مردم محلی نسبت به مداخلات خارجی در منطقه ساحل که مورد سوال و اصرار لوپوئن قرار گرفته است نیز از نکات حائز اهمیت این مصاحبه است.
تاریخ انتشار : 1399/2/30

مترجم: سعید غلامزاده

منبع: نشریه لوپوئن

 لوپوئن:
علی رغم کمکهایی که توسط نیروهای فرانسویِ عملیات برخانه، اتحادیه اروپا، کلاه آبی های سازمان ملل و نیروهای متحد سازماندهی شده گروه جی 5 ساحل صورت گرفته است حملات تروریست ها در ساحل افزایش یافته است. شما چه پیشنهادی دارید؟

محمد زنگی سید احمد الی:
تهدیدات بسیار بیشتر از امکانات موجود در حال گسترش است. لازم به ذکر است که اعضای گروه جی 5 ساحل، فقیرترین دولت های دنیا هستند. آنها همزمان در خط مقدم مقابله با تروریسم و تغییرات آب و هوایی قرار دارند. کشورهای جی 5 ساحل تلاش های زیادی می کنند، تجهیزات خودشان را به اشتراک میگذارند و سعی می کنند از آنها به شکل منطقی استفاده کنند. لکن با توجه به تهدیدات این امکانات کافی نیستند. ما نیازهای فوری و ضروری داریم.

چه کمبودهایی هست؟

کمبود تجهیزات، آموزش ، نیرو انسانی ، وسایل نقلیه، تسلیحات، سوخت و ... وجود دارد. باید پرسید چه کمبودهاییی وجود ندراد ؟ همه ظرفیت ها را باید فعال کرد. اتحادیه اروپا بسیار سخاوتمندانه به ما کمک می کند. دولت هایی مثل فرانسه یا آمریکا کمک های دو جانبه ای را ترتیب داده اند، به اینها بایدکمک های عربستان سعودی، امارات متحده عربی، ترکیه و جامعه اقتصادی کشور های غرب آسیا (Cédéao), و اتحادیه آفریقا را نیز اضافه کرد. ما بازیگران زیادی داریم که به ما یاری می رسانند لکن  لازم است همه این کمک ها توسعه یافته و منطقی شود.

به نظر می رسد مردم منطقه بیش از پیش با حضور نظامی فرانسه مشکل دارند

نه، من اینگونه فکر نمی کنم. ما شاهد برخی تظاهرات های پراکنده و مختصر علیه حضور فرانسوی ها بودیم که از سوی افرادی  با اهداف خاص هدایت می شد و رسانه ها بیش از اندازه آنها را بزرگ کردند. حضور فرانسه در اینجا برای دفاع از مردم و دولتهای ساحل است. اگر عملیات سروال (مرحله مقدماتی عملیات برخانه) نبود ما امروز کجا بودیم؟ و نتایجی که توسط عملیات برخانه در حوزه آموزش ها، اطلاعات هوایی، حملات هوایی، تصرف مناطق، حمایت از نیروهای ملی و بین المللی انجام شد فوق العاده است. (البته) این کار کافی نیست. معنای این حرف آن نیست که این اقدامات مهم نیست. (زیرا) بدون آنها شرایط بد تر از این می بود.

با این حال ما شاهد تظاهرات علیه فرانسه بودیم. به عنوان مثال در باماکو

ما در یک کشور دموکراتیک هستیم که آزادی بیان در آن مهم است. گاهی مردم برای چیزهای عاقلانه ای تظاهرات می کنند. لکن اغلب اوقات برای انگیزه های غیر عاقلانه.

ستیزه جویان جهادی بیش از گذشته جسور شده اند و برای حمله به پادگان ها تردیدی به خود راه نمی دهند. در 10 دسامبر در حمله به کمپ ایناتس در غرب نیجریه که 70 سرباز در جریان آن کشته شدند همین امر را شاهد بودیم

تهدیدات  روز به روز در حال افزایش هستند. موردی که از نیجر یادآوری کردید نشان دهنده فقدان امکانات اطلاعاتی است. اگر ما هواپیماهای بدون سرنشین در اختیار داشتیم می توانستیم محل استقرار تروریست ها را در 10 تا 20 کیلومتری کمپ ایناتس کشف و از حمله آنها جلوگیری کنیم. امکانات مدرن و الکترونیکی وجود دارند که ارتش های ما فاقد آنهاست. (شرایط به گونه ای است که) همیشه و همه جا نگران حمله تروریستی هستیم.

 آیا این درگیری ها راه حل نظامی دارد؟

ما همواره گفته ایم که عملیات نظامی نه کافی است و نه مناسب. لکن در مواقع اضطراری چاره ای غیر از آن نیست. وقتی آتشی شعله ور می شود باید با هر چیزی که در دسترس است آن را خاموش کرد. قطعا آنچه امروز قابل ملاحظه است این است نیرو های نظامی برای مواجهه با این نوع شرایط  نه آماده  هستند . نه مجهز و  نه آموزش دیده.

 آیا گروه های ستیزه جوی جهادی تلاش دارند به جرائمی که در خلیج گینه در جریان است  بپیوندند ؟

تروریست ها موقعیت هایی دارند که از جرایم سازمان یافته ( قاچاق مواد مخدر، قاچاق انسان و سلاح، آدم ربایی و باج گیری....) ناشی می شوند. اگر آنگونه که ما امروز مشاهده می کنیم آنها دنبال این باشند که بورکینافاسو را از سمت شرق دور بزنند و به اقیانوس اطلس برسند، من گمان می کنم این کار برای متصل شدن به جرایم سازمان یافته باشد. بنابر این آنها به منظور رسیدن به اروپا و غرب آسیا (خاورمیانه)  بزرگراهی از جرائم سازمان یافته را خواهند گشود که خلیج گینه را به لیبی  که در حال حاضر درگیر آشفتگی است متصل خواهد کرد.

 نیروی متحد جی 5 ساحل برای چیست؟

نیروی متحد جی 5 ساحل، که در مناطق بین مرزی ما در حال عملیات است، هنوز در جنگ پیروز نشده است، لکن در نبرد هایی موفق بوده است و ما مطمئن هستیم در نهایت پیروز خواهد شد. ما بر روی آموزش تاکید داریم.  ما کالج دفاع خود و همچنین یک کالج ساحلی امنیت را  در باماکو تاسیس کردیم و یک آکادمی پلیس نیز راه اندازی خواهیم کرد که در إنجامینا (پایتخت کشور چاد) مستقر خواهد بود. ما یک مرکز تحلیل و هشدار اولیه نیز داریم که در واگادوگو قرار دارد. و گروه های واکنش سریع ژاندارمری ها که در همه کشور هایمان  ایجاد کردیم  با قدرت در حال افزایش هستند.در 5 سال رشد خوبی داشتیم.

 چگونه میتوان دولت های جی 5 ساحل را که از ضعف ساختاری رنج می برند تقویت کرد؟

باید تصور روشنی نسبت به ساحل داشت. این خیلی مهم است. مساحت کشور مالی1.3 میلیون کیلومتر مربع است که سه چهارم آن بیابانی است. کدام ارتش می تواند چنین منطقه ای را کنترل کند؟ تلاش هایی برای استقرار آرامش اجتماعی صورت می گیرد. کشور مالی از زمان استقلالش همواره با بحران های داخلی مداومی دست در گریبان بوده است. اضافه شدن تهدیدات تروریستی مدیریت آنها را پیچیده تر کرد. این تهدیدات سعی دارد با پیوند دادن شکاف ها و تضادهای سنتی موجود منطقه، جوامع را در مقابل یکدگر قرار داده و از این رهگذر جای پای  خو را در جامعه مستحکم تر کند

 آیا می ترسید که فرانسوی ها تجهیزات نظامیشان را از منطقه خارج کنند؟

من علم غیب ندارم. ولی فکر نمی کنم که آنها چنین کاری کنند.آنها می توانند نیروهایشان را با نیاز ها تطبیق دهند. (لکن) باید دانست که اگر ساحل سقوط کند  همه منطقه در گیر می شود (و دیگر) مغرب، کل آفریقای غربی و حتی اروپا در امان نخواهند بود. ساحل مشکلی برای کل جامعه جهانی است.

آیا این معنای اضطرار را در سطح منطقه ای احساس میکنید؟

جامعه جهانی باید به سرعت و بطور گسترده بسیج شوند. نیروی متحد جی 5 ساحل، حتی اگر فوق العاده مجهز هم باشد کافی نیست. باید نیروهای ملی را تقویت کرد و نیروهای بین المللی را برای حمایت از آنها وارد کرد، همه اینها به روش مکملی، هوشمندانه، عاقلانه و البته فوری و اورژانسی.

مرتبطات
ارسال نظر