حرکت المجاهدین
نام دیگر این گروه حرکت الانصار (HuA) جماعت الانصار (JuA) و الفران است. به لحاظ فکری این گروه از اهل سنتی است که بسیار به مدرسه ی دیوبند نزدیک است.
تاریخ انتشار : 1395/12/23
بازدید : 13

این گروه در سال 1985 به عنوان شاخه ای که از جریان حرکت الجهاد الاسلامی (HuJI)، جدا شد، اعلام موجودیت کرد. این گروه با حمایت اطلاعات پاکستان ISI عازم افغانستان شد تا به جنگ با شوروی بپردازد. فعالیت حرکت الجهاد الاسلامی زمانی آغاز شد که رهبر آن مولانا ارشاد احمد به همراه قاری سیف الله و مولانا عبدالصمد سیال در سال 1980 برای جنگ با شوری به افغانستان رفتند. در سال 1985 ارشاد احمد کشته شد و سیف الله جای او را گرفت اما این کار به مذاق سایر اعضاء خوش نیامد و در نهایت منجر به ایجاد گروه حرکت المجاهدین شد. رهبری این گروه تازه تاسیس را مولانا فضل الرحمن خلیل به عهده گرفت.
این گروه بلافاصله فعالیت خود را در افغانستان آغاز کرد و با مولوی یونس خلیل از حزب اسلامی هم ارتباط برقرار کرد. این گروه در آزاد سازی استان خوست(در افغانستان) نقش بسزایی داشت هرچند بسیاری از فرماندهان خود را در این نبرد از دست داد. پس از جنگ افغانستان، فعالیت این گروه بر نبرد در برابر نیروهای هندی در جاوا و کشمیر، متمرکز شد. این گروه در سال 1993 با میانجیگری آی اس آی، دوباره به گروه حرکت الجهاد الاسلامی پیوست تا گروه جدیدی تاسیس کند به نام حرکت الانصار. اعضای این گروه از سنی های متعصبی هستند که خود را انصار می نامند تا از سایر اهل سنت، متمایز شوند. با این پیوند، فعالیتهای این گروه افزایش یافت و در طی یکی دو سال چندین اروپایی و آمریکایی را در ازای درخواست آزادی برخی از فرماندهانش، مثل مولانا مسعود ازهر به گروگان گرفت. این گروه هم در اثر ارتباطی که با اسامه بن لادن داشت و هم در پی این گونه فعالیتها در سال 1997 از سوی آمریکا در لیست گروه های تروریستی قرار گرفت، لذا مجددا نام خود را به حرکت المجاهدین تغییر داد. دوباره در سال 2001 حرکت المجاهدین نیز در شمار گروه های تروریستی قرار گرفت و نام خود را به جماعت الانصار تغییر دارد اما این هم نتیجه ای نداشت و در سال 2003 این گروه نیز تروریستی اعلام شد.
در سال 2000 گروه حرکت المجاهدین با یک خبر ناگورا مواجه شد و آن خبر جدایی مولانا مسعود ازهر پس از آزادی از زندان، از این گروه و تشکیل جیش محمد بود. (JeM)
اهداف
یکی از اهداف این گروه سازمان دادن کمکهای بشر دوستان به آوارگان افغانی در پاکستان است. هدف دیگر در زمان جنگ افغانستان، بیرون راندن شوروی از این کشور بود و پس از آن جهاد مقابل حاکمان سکولار اعم از هند و کشورهای غربی. اما طبق آنچه که وبسایت این گروه منتشر کرده است اهداف این گروه را می توان چنین دسته بندی نمود:
۱. تاکید بر حفظ و اقامه ی جهاد
۲. شفاف سازی واژه ی جهاد و ارائه ی تعریفی از آن که از واژه ی تروریسم متمایز گردد.
۳. معرفی جهاد به عنوان ابزاری بی خطر برای غیر نظامیان و نیز وسیله ای برای تبلیغ دین.
۴. شفاف سازی در برابر تبلیغات سوء درباره ی جهاد.
سازماندهی و رهبری
حرکت المجاهدین از سازمان تشکیلاتی خوبی برخوردار است. این گروه توسط یک امیر هدایت می شود. این امیر فعالیت افراد مختلفی را زیر نظر دارد اعم از: منشی، رئیس تبلیغات که مسئول امور آموزشی نیز هست. برخی از رهبران عمده ی این گروه عبارتند از:
مولانا فضل الرحمن خلیل، دبیر کل گروه که سمت ریاست گروه را نیز به عهده دارد. وی از اعضای تاسیس کننده ی جبهه ی بین المللی اسامه بن لادن برای جهاد در برابر یهودیان و صلیبیان بود که در سال 1998 تاسیس شد. او در مدرسه ای در کراچی درس می خواند که ملاعمر رهبر طالبان در آنجا مشغول به تحصیل بود. به همین جهت ارتباط او با القاعده و طالبان، بسیار عمیق است. او در سال 2004 پس از اینکه دولت کرزای به پاکستان اعتراض کرد که تروریستهای طالبان و حزب اسلامی افغانستان، در کمپهای مخفی ای آموزش می بینند که تحت نظارت خلیل است، توسط دولت پاکستان دستگیر شده و به زندان افتاد. اما ظاهرا این زندان بیشتر یک حبس خانگی بوده و تحت اشراف اطلاعات پاکستان صورت گرفته است.
مولانا محمد فاروق کشمیری به عنوان نفر دوم جریان، بود که در سال 2002 از سمت خود کناره گیری کرد و به جای آن مولانا عبدالجبار، جای او را گرفت. مولانا الله وصایا به عنوان مسئول تبلیغات و هدایت کننده ی شاخه ی شهادت است. قاری محمد سعید هم منشی بخش منابع این گروه می باشد.
نیروی انسانی و آموزش
براساس گزارشات صدها نفر از نیروهای نظامی این گروه در کشمیر پاکستان (جنوب کشمیر) و حومه منطقه ی دودا هستند. اکثر این افراد پاکستانی و کشمیری هستند ولی نیروهای افغانی هم در میان آنها یافت می شود. این گروه تا قبل از تشکیل جیش محمد، از قدرت قابل ملاحظه ای برخوردارد بود ولی پس از آن رو به ضعف گذاشت.
یکی از راه های عضو گیری این گروه از میان جوانان، از طریق مدارس و جماعت تبلیغ است. پایگاه آموزشی اصلی این گروه در افغانستان بود که پس از سقوط دولت طالبان، تعطیل شد. ولی کماکان مراکزی در نقاط مرزی پاکستان و افغانستان، دارد. آموزشهایی که در کمپهای این گروه ارائه می شود شامل نحوه ی استفاده از اسلحه های سبک، دفاع شخصی و نیز استفاده از ابزار ارتباطی مثل بیسیم و ... است.
منطقه ی فعالیت
مقر این گروه در مظفرآباد، راولپندی و چندین شهر دیگر پاکستان است. ولی در مناطق متعددی از کشمیر مثل سریناگار، بوجام، پالواما، برام الله، راجوری و... هم نفوذ دارد. هرچند کمپهای این گروه به طور موقت به خاطر ترس از حملات آمریکا در جنوب کشمیر و مناطق مرزی پاکستان و افغانستان، بسته شد، ولی گزارشات حاکی از فعالیت دوباره ی این کمپ هاست.
امورمالی و سرمایه گزاری
این گروه کمکهای خود را از چند طریق بدست می آورد: از طریق مبالغی که از سوی حامیانش از عربستان سعودی و سایر کشورهای خلیج فارس، دریافت می کند، پاکستانی ها و کشمیری هایی که در انگلیس و آمریکا ساکن هستند، از آی اس آی(اطلاعات پاکستان)، جمع آوری کمک از طریق ماهنامه ی صدای مجاهدین و هفته نامه ی الهلال(هردو به زبان اردو) که از سوی این گروه منتشر می گردد، شبه نظامیان این گروه نیز در زمان برداشت محصول به سراغ کشاورزان رفته و چه به صورت کالا و چه به صورت نقدی مبالغی را از ایشان جمع آوری می کنند، جمع آوری پوست حیوانات قربانی مقدار قابل توجهی پول نصیب این گروه می کند و در آخر سرمایه گذاری در تجارت هم از گزینه های جمع آوری بودجه توسط این گروه است. این مبالغ یا به صورت دستی یا به صورت حواله به دست این گروه می رسد. و ممانعت دولت در مورد بلوکه کردن حسابهای این گروه نیز، تاثیر چندانی در عملیات مالی این جریان نداشته است.
ارتباطات محلی، منطقه ای و جهانی
این گروه ارتباطات قوی ای با اطلاعات پاکستان دارد. همچنین روابط خود را با طالبان، تحریک طالبان پاکستان و شبکه ی حقانی حفظ کرده است. از آنجا که حرکت المجاهدین به عنوان یک بخش اصلی از جبهه ی بین المللی مبارزه با یهود و صلیبیون است که توسط بن لادن تاسیس شده است، می توان به ارتباط ریشه دار این جریان با القاعده پی برد.
سایر گروه هایی که با این جریان ارتباط دارند عبارتند از: لشکر جهنگوی (LeJ)، جماعت علمای اسلامی و سپاه صحابه.
وضعیت حال حاضر
این گروه کماکان به عنوان یک گروه غیر قانونی تلقی می شود. اما گزارشات حاکی از آن است که در جاوا و کشمیر، فعال است. همچنین اخبار حکایت از ظهور مجدد این گروه در کراچی تحت نام ائتلاف الهلال دارد. دفتر اصلی ائتلاف الهلال داخل یک مسجد در کراچی قرار دارد که توسط محمد یار ربانی اداره می شود. این ائتلاف ابزاری است برای ارسال اعضای این گروه به کشمیر و افغانستان. گزارش دیگری حاکی از این است که مقامات پاکستان در عین آگاهی از فعالیتهای خلیل، اقدام خاصی علیه او انجام نمی دهند.[1]
1] کتاب« MILITANT GROUPS IN SOUTH ASIA» نوشته ی Surinder Kumar Sharma و Anshuman Behera ، ص 180-187، موسسه ی مطالعات دفاعی، دهلی نو، هند، 2014م.

 

ارسال نظر