شوالیه‌‌های سرافرازی؛ تروریسم داعشی در قلب فرانسه
در آگوست 2010 «محمد الشملان» یک فرانسویِ مراکشی‌‌‌تبار به همراه تعدادی از فعالان جوان اسلام گرا، یک جماعت اسلامی در منطقه «نانت فرانکو» فرانسه تأسیس کردند. این جماعت با عنوان «فُرسان العزّة / شوالیه‌های سرافرازی» در صدد تأسیس خلافتی اسلامی بود. آنها دست به حملات تروریستی بسیاری زدند که امنیت و ثبات دولت فرانسه را تهدید کرد؛ لذا دو سال بعد، دولت فرانسه فعالیت این جماعت را ممنوع و در مارس 2012 آن را منحل کرد؛ زیرا بنیان گذاران آن در وب‌سایت اینترنتی و تالار گفت‌وگوی خود، در فراخوانی جهادی، اعلام کردند که در جهت مقابله با اسلام‌‌هراسی و دفاع از مسلمانان و حجاب در فرانسه به فعالیت خواهند پرداخت.
تاریخ انتشار : 1398/3/7
منبع : ترجمه اختصاصی دبیرخانه کنگره

«فُرسان العزّة» به سلفیت افراطی وابسته است. رسانه های فرانسه این گروه را یکی از گروه های تندرو اسلامی به شمار می آورند که به تفکرات «سید قطب» نظریه‌‌پرداز جماعت اخوان‌‌المسلمین و «اسامه بن‌‌لادن» مؤسس القاعده پایبند است. این امر در اظهارات سرکردگان اروپایی آن به روشنی دیده می شود؛ به گونه ای که آشکارا مدعی بودند برای روی  کار آوردن خلافت در اروپا و سایر کشورهای جهان تلاش می کنند.

وب‌سایت «فرسان‌العزة» پیام های تبلیغاتی افراطی را نیز منتشر می‌کرد، مانند این پیام: «گروه ما برای فعالیت در راه خدا به نیروی انسانی نیاز دارد. ما به تمام صلاحیت ها و تخصص  ها به‌‌‌ویژه نیرو نیاز داریم. اگر به نبرد علاقه‌مند هستید و احساس می کنید در هنگام نیاز می توانید به سرعت وارد عرصه شوید، ما از شما استقبال می کنیم».

یکی دیگر از تفکرات گروه این است که شهروندان فرانسوی کافرند و دولت فرانسه به مثابه یک دولت طاغوتی است و دموکراسی کفر به شمار می رود.

بر اساس گزارشی که روزنامه فرانسوی «فیگارو» منتشر کرد، این گروه در خارج با افراد و گروه های اسلام گرایی در ارتباط است که در اقدامات تروریستی دست دارند. سبک فعالیت آنان به شبه-نظامیان ویژه و گروه های رزمی شباهت دارد. از سوی دیگر، برای برخی از عناصر فعال، دوره آموزش فشرده فنون مبارزه و گروگان گیری برگزار می کنند.

«فرسان العزة» با دیگر گروه های افراطی در اروپا روابطی قوی دارد، مانند: گروه «الشريعة من أجل بلجيكا / شریعت برای بلژیک» که به همراه این گروه فرانسوی در تظاهرات علیه ممنوعیت حجاب در اماکن عمومی مشارکت داشت. علاوه بر این، گروه های دیگر نیز همین اهداف را اساس کار خود قرار داده اند؛ گروه هایی مانند: «شریعت برای هلند»، «شریعت برای انگلیس»، «شریعت برای سوئد» و «شریعت برای استرالیا». تمام این گروه ها ایدئولوژی سلفیت افراطی را پذیرفته‌اند و مدعی‌‌اند که برای اجرای دین اسلام در اروپا و روی کار آوردن دولت خلافت می کوشند.

تظاهرات و سرقت اطلاعات

برجسته ترین فعالیت هایی که گروه «فرسان العزة» سازماندهی کرد، به ژوئن 2010 بازمی گردد؛ یعنی زمانی که این گروه در میدان «لاموت» شهر «لیموژ» فرانسه تظاهرات کردند و خواستار تحریم رستوران های زنجیره ای «مک دونالد» آمریکایی بودند؛ زیرا این رستوران ها را متهم به کمک به اسرائیل می دانستند. پس از این تظاهرات، «الشملان» سرکرده این گروه به اتهام تحریک تبعیض نژادی به 4 ماه حبس تعزیزی محکوم شد.

این گروه در برابر دادگاهی در شهر «مو» واقع در حومه شمال پاریس تظاهراتی برپا کردند و نسخه‌‌‌هایی از قانون اساسی فرانسه را به آتش کشیدند؛ زیرا بر این باور بودند که این قانون از مسلمانان حمایت نمی کند.

در سپتامبر 2010 در مقابل مقر دادگاه عالی فرانسه در شهر «لیموژ» در اعتراض به تهدید کشیش آمریکایی برای سوزاندن قرآن تظاهرات کردند. در سپتامبر 2011 پس از برگزاری نخستین نماز جمعه در یکی از پادگان های دفاع شهری دست به اغتشاش زدند. پس از تصمیم وزارت کشور مبنی بر ممنوعیت برگزاری نماز در خیابان ها، این پادگان به جایگاهی برای برپایی نماز تبدیل شده بود.

پس از مجادلات تند پیرامون قانون منع حجاب در اماکن عمومی فرانسه، این گروه تظاهراتی علیه این قانون برگزار کرد و خواستار لغو قوانین ننگین علیه حجاب و پوشیه بودند. بیانیه های گروه «فرسان‌‌العزة» خواسته های دیگری را نیز در بر داشت؛ مانند: خروج بی قید و شرط نیروهای فرانسوی از مناطقی که بیشتر آنان را مسلمانان تشکیل می دادند.

روزنامه فرانسوی «فیگارو» تصریح کرد که جماعت «فرسان‌‌‌العزة» پس از به دست آوردن اطلاعات شخصی برخی افراد، برای هدف قرار دادن قضات و شخصیت های عمومی فرانسه آماده می شد. این روزنامه به نقل از بازرسان واحد مبارزه با تروریسم می نویسد: جماعت «فرسان‌‌العزة» توانستند به اطلاعات شخصی تعدادی از اعضای حزب «اتحاد برای جنبش مردمی» دست یابند.

همچنین عناصر این گروه فهرست اهداف خود را بدین ترتیب اعلام کردند: سه فروشگاه مواد غذایی یهودی؛ یک کافه در خیابان «روزیه» پاریس؛ 5 فروشگاه با برند تجاری «ایبار کاشیه» که ویژه کالاهای یهودی است. علاوه بر این، این گروه قصد داشت تا افرادی که به آنها عنوان «دشمنان اسلام» اطلاق می کرد را نیز هدف قرار دهد، مانند: «فابریس رابرت» رئیس وقت حزب راست گرای افراطی «ائتلاف هویت». لذا «کلود گئان» وزیر وقت کشور فرانسه در اواخر ژانویه 2012 خواستار انحلال گروه «فرسان‌‌العزة» شد و گفت: «پذیرفتنی نیست که فرانسه گروهی را در خود پناه بدهد که افراد را برای مبارزه مسلحانه آموزش می دهد».

ولی فرانسه همچنان از حملات تروریستی  عناصر این گروه رنج می برد. در ژوئن 2015 دادگاه فرانسه 15 تن از اعضای گروه «فرسان‌‌العزة» را به اتهام آمادگی برای انجام حملاتی در فرانسه محکوم کرد. همچنین الشملان مؤسس گروه را پس از محکومیت به دلیل اتهامات مربوط به تروریسم به 9 سال زندان محکوم کرد؛ زیرا پس از یورش های پلیس به مقر این گروه، سلاح هایی کشف شد و در پرونده‌‌های شخصی آنان فهرستی از اهداف یهودی به دست آمد.

گفته می شود که عناصر جداشده از تشکل های جهادی، منبع تهدید گسترده ای برای سرویس های امنیتی کشورهای پناهنده به شمار می روند. این عناصر دو گزینه پیش رو دارند: 1. پیوستن به تشکیلاتی دیگر با همین تفکر و گرایش؛ 2. ایجاد تشکیلاتی دیگر با نهاد و ساختاری مشابه.

با بررسی گروه «فرسان‌‌‌العزة» درمی یابیم که برخی از عناصر آن در ژانویه گذشته به داعش پیوستند. یکی از مشهورترین زنان فرانسوی وابسته به داعش، به نام «امیلی کونیگ» توسط مبارزان کُرد بازداشت شد. وی در سال 2012 به سوریه سفر کرد و در تبلیغ و جذب اینترنتی نیرو برای این تشکیلات نقش بسزایی داشت. در جریان بررسی دریافتیم که این زن جهادی فرانسوی مأموریت خود را در دنیای افراط گرایی از طریق ارتباط با گروه «فرسان‌‌العزة» آغاز کرده است و در آن زمان نشریات جهادی را به‌‌ویژه در نزدیکی مسجد شهر خود یعنی «لوریان» توزیع می کرده است.

«هشام النجار» پژوهشگر امور جنبش های اسلامی در مرکز مطالعات سیاسی و راهبردی «اهرام» می گوید: طبیعی است که عناصر «فرسان‌‌العزة» به داعش بپیوندند؛ زیرا وقتی سازمان‌های تروریستی تجزیه می شوند، عناصر آن به تشکیلات اصلی بازمی گردند. بیشتر این گروه‌ها نیز منشأ یکسانی دارند که یا القاعده است یا داعش.

النجار در مصاحبه با «المرجع» تأکید کرد: این امر به علاقه این عناصر برای انجام عملیاتی جهت تجزیه سرویس های امنیتی بازمی گردد؛ زیرا روش برخورد سرویس  امنیتی  با تشکیلاتی که دارای ساختار، سرکردگی و اعضا است، با برخورد آن با عناصر پراکنده و جداشده از تشکیلات متفاوت است و تشکیلات می تواند نوعی تهدید و هراس برای این سرویس ها ایجاد کند.

انتشار این مطلب به معنی تأیید محتوای آن توسط دبیرخانه کنگره نیست

مرتبطات
ریشه پیکارجویان مراکشی کجاست و از چه کسی حمایت می‌کنند؟
رشد و گسترش گروه‌های تروریستی در صحرای بزرگ توانمندیِ گسترش و جنگ چریکی
شیربچه های آفریقا؛ تروریسم از سر خط
سلفیت در اسپانیا: جهاد مقدس برای آزادسازی «آندلس» از دست اشغالگران کافر
به بهانه «انتقام شام» چند مبارز برای تشکیلات «داعش» باقی مانده است؟
ارسال نظر