پیوستن جماعت اسلامی به اخوان‌‌المسلمين؛ جدایی گروه «محرّم‌‌بک» و شکل گیری مدرسه سلفیت
مدتی پس از این گفت‌وگو، کمیته فرماندهی تشکیلات «جماعت اسلامی» تصمیم گرفت تا در اواخر دهه 70 قرن گذشته به اخوان‌‌المسلمين بپیوندد. ما به اعضای این تشکیلات حق انتخاب دادیم و همه در ابتدا با پیوستن به اخوان موافق بودند.
تاریخ انتشار : 1398/8/21
منبع : ترجمه اختصاصی دبیرخانه کنگره

اما گروهی موسوم به گروه «محرّم‌‌بک» با این تصمیم مخالف بودند. بیشتر آنان در این منطقه در وسط شهر «اسکندریه» سکونت داشتند؛ مانند: «محمد اسماعیل/ المقدم»، «سعید عبدالعظیم»، «محمد عبدالفتاح/ ابوادریس»، مرحوم «ابویحیی»، «ابوالطیب»، «ابوالطاهر»، «ابوالحسن» و «قطب». مدتی بعد «احمد فرید» نیز به آنان پیوست.
باخبر شدیم که گروه «محرّم‌بک» جلسات محرمانه ای در منزل ابوالحسن برگزار می کند و مسئله نپیوستن به اخوان را با یکدیگر بحث و بررسی می کنند.
دو نفر از کمیته فرماندهی برای برگزاری نشستی با آنان انتخاب شدند تا با آنها اتمام حجت کنند. این نشست با موافقت بر جدایی آنان از اخوان‌‌المسلمين پایان یافت. ‌آن‌ها بعدها با عنوان «المدرسة السلفیة» اعلام موجودیت کردند. این عنوان، ماهیت این گروه را بیان می کند که گروهی فکری است، نه تشکیلاتی.
1. به تشکیل نشدن سازمان یا جماعتی با سلسله فرماندهی ملتزم نبودند و «محمد عبدالفتاح/ ابوادریس» را به ریاست «مدرسه سلفیت» برگزيدند.
2. اعلام کردند که این مدرسه، مخصوص تدريس علوم دینی و ایراد خطبه های جمعه است.
3. از پرداختن به فعالیت های عمومی، از هر نوع آن دوری جستند؛ از اتحادیه های دانشجویی گرفته تا مشارکت در اتحادیه های صنفی یا فعالیت های سیاسی، مانند کاندیداتوری برای پارلمان یا برگزاری تظاهرات در خیابان ها برای همراهی با مسائل جاری کشور یا جهان عرب و اسلام.
اما «جماعت اسلامی» در دانشگاه گسترش یافت و در زمینه فعالیت های عمومی، در همه انواع آن، فعالیت تربیتی از طریق تشکیل خانواده، تدوین برنامه های تربیتی و وجود ساختارهای تشکیلاتی در امتداد اخوان‌‌المسلمين قرار داشت.
هرچند «جماعت اسلامی» در دانشگاه به بخشی از اخوان‌‌‌المسلمين تبدیل شد، اما فرماندهی دانشجویی آن در تصمیم گیری ها مستقل بود؛ لذا دستگاه های مختلف دولتی در آن زمان با فرماندهی آن تعامل مستقیم داشتند؛ زیرا آن را در فعالیت های دانشجویی مؤثر و تصمیم ساز می‌‌دانستند.
برای عموم اعضای «جماعت اسلامی» که به عضویت این تشکیلات درنیامدند، این جدایی، شوک روانی شدید، سرگردانی و پراکندگی به دنبال داشت و تمام آنان را با گزینه های دشواری روبه رو کرد؛ اما اکثریت دانشجویی در آن زمان، از وضعیت جدید «جماعت اسلامی» حمایت کردند.
بازداشت های سپتامبر سال 1981 همگان را در برگرفت؛ تمام فعالیت ها را متوقف کرد؛ مواضع را از یکدیگر متمایز نمود؛ برنامه نهادها و انواع تشکل های اسلامی، چه تشکل های علنی، چه غیرعلنی و حتی تشکل هایی که نامش را نشنیده ایم، مشخص کرد. دولت پس از کشته شدن رئیس جمهور «انور سادات»، دست سازمان امنیتی کشور را در دسته بندی نهادهای اسلامی باز گذاشت. برای اعضای آن در داخل زندان ها، پرونده هایی زیر نظر «فؤاد علام» تشکیل شد که در آن زمان ریاست دستگاه امنیتی کشور را بر عهده داشت.

مرتبطات
نسل دهه 90 «اخوان‌المسلمین» چگونه پرورش یافت؟
4 نهاد اخوانی در «اردن»؛ تجزیه یا توزیع نقش ها؟
اخوان‌‌المسلمین در اروپا؛ تاریخی طولانی و آینده ای نامعلوم
رشد و گسترش گروه‌های تروریستی در صحرای بزرگ و توانمندیِ گسترش و جنگ چریکی
رشد و گسترش گروه‌های تروریستی در صحرای بزرگ توانمندیِ گسترش و جنگ چریکی
ارسال نظر